Het onbekende, grote talent vanAndrea van Otterloo

Andrea van Otterloo is waarschijnlijk het best bewaarde geheim van de familie Van Otterloo. Dochter van de internationaal beroemde dirigent Willem (1907-1978) en jongste zus van de befaamde componist en dirigent Rogier (1941-1988). Andrea van Otterloo speelt gitaar en zingt haar eigen liedjes. Ze is het Nederlandse equivalent van Janis Ian, Joan Armatrading en vooral van Joni Mitchell. Een singer- songwriter die eindelijk haar talent tot ontplooiing kan laten komen met haar eerste Jazz Impuls theatertournee.

Een grote carriére op podium en cd is nog altijd mogelijk voor Andrea van Otterloo. Maar de tijd dringt toch voor dit grote talent dat zich haast verborgen lijkt te hebben voor het publiek. Thuis in Den Haag zegt ze: Ik heb niet langer dan anderhalf jaar gitaarles gehad. Toen ben ik gestopt. Ik denk door gebrek aan discipline. Na het gymnasium ben ik trouwens in Utrecht wel musicologie gaan studeren, maar die studie boeide me niet, zodat ik naar Brussel ben verhuisd om de opleiding tolk-vertaler Duits en Engels te gaan doen. Daarna heb ik een aantal jaren in New York gewerkt. Eerst bij een adviesbureau en daarna bij het Belgisch consulaat. Ik vond dat zo vreselijk dat ik in mijn vrije tijd weer gitaar ben gaan spelen en liedjes schrijven. Daardoor ontmoette ik andere muzikanten die me aanspoorden om verder in de muziek te gaan.

Halverwege de jaren tachtig keerde Andrea van Otterloo terug in Nederland. Ik ben naar Rogier gegaan om zijn mening te vragen over een aantal liedjes. Rogier is een kind uit het eerste huwelijk van mijn vader. We scheelden meer dan vijftien jaar. Hij heeft mijn werk serieus beluisterd. Het is heel mooi, zei Rogier, maar ik wil er niks mee te maken hebben. Ga maar naar Ruud Jacobs.

Rogier wilde de schijn vermijden dat hij mij zou voortrekken. Bovendien was Jacobs, die voor een platenmaatschappij werkte, heel enthousiast. Er is een single gemaakt die iedereen prachtig vond. Maar promotioneel ging alles mis en ik heb niet de gave om voor mezelf reclame te maken. Dus is succes uitgebleven.

Enkele jaren later richtte ze haar eigen band op, die uitgroeide tot een klein orkest van negen man. Dat was ook al niet handig om geld met mijn muziek te verdienen, kijkt ze lachend terug. Kortom, einde verhaal. Andrea van Otterloo dompelde in een muzikale impasse die tien jaar duurde.

Talent, zei een wielercoach in de Tour de France, is een kwestie van intelligentie, eerzucht en overwinningsdrang. Maar, zoals Andrea van Otterloo een paar jaar geleden besefte, aan talent kun je evenmin ontkomen. Ik kon geen weerstand meer bieden aan de drang om te schrijven, gitaar te spelen en te zingen, zegt ze. Toen dacht ik: Ik ga een cd maken met een band en liefst zoveel mogelijk live. Samen met producer Roeland Jacobs- inderdaad een zoon van Ruud!- heb ik die droom kunnen waarmaken. We hebben de in maart verschenen cd No egos allowed in 1 keer opgenomen.

No egos allowed bevat negen Engelstalige liedjes geschreven en gezongen door Andrea, variërend van het Braziliaansachtige Jungle of restlessness tot ballads als Worthwhile, met prachtige soli van sopraansaxofonist Toon Roos. Schitterende muziek met jazz, pop en folk invloeden op polsche teksten. De bassist Bobby Jacobs heeft Toon Roos gevraagd en Toon was weer zo enthousiast dat hij me bij Jazz Impuls geproduceerd heeft om een tournee met mij en mijn liedjes en zijn band langs Nederlandse theaters te maken.

Zo gaat misschien eindelijk de muzikale carriére van Andrea van Otterloo serieus beginnen. De singer/ songwriter zegt zelf aarzelend: Ik hoop dat het publiek geinteresseerd is. No egos allowed oftewel: Verboden voor eg´s. Hier spreekt oprechte bescheidenheid, ondanks haar beroemde naam en dat muziekkenners hoog opgeven van haar grote talent.

Klaas Koopman (in opdracht van Jazzimpuls)